تبلیغات
حکمت با طعم درد - وقتی همه با هم تکنولوژی را می‌پرستیم! (4)
حکمت با طعم درد
آرمانخواهی انسان، مستلزم صبر بر رنجهاست
نوشته شده در تاریخ شنبه 16 دی 1391 توسط محمدقائم خانی

وقتی همه با هم تکنولوژی را می‌پرستیم! (4)

 

تکنولوژیبه جای آرمان و ایدئولوژی: وقتی همه مهندس می‌شوند!

دست یافتن به تکنولوژیهای پیشرفته‌تر تنها هدف نهایی ما و بسیاری از مردمان جهان در زندگی شخصیشان نیست بلکه هدف نهایی بسیاری از جوامع و کشورهای جهان هم هست. تمامی دولتها و کشورها برنامه‌ریزی‌های اجتماعی خود را در جهت توسعه صنایع پیشرفته انجام می‌دهند چراکه در ادبیات جهانی امروز، صنعت و تکنولوژی مهمترین شاخص پیشرفت یک ملت محسوب می‌شود. امروز در تمام کشورهای جهان این صنعت نیست که در خدمت جامعهاست بلکه این جامعه است که خادم صنعت درنظرگرفته می‌شود. تمام نهادهای اجتماعی جوامع توسعه یافته یا در حال توسعه معطوف به صنعت تعریف شده‌اند و اساساً بر اساس خدمتی که به صنعت عرضه می‌کنند ارزیابی می‌شوند: سیاست و دولت، اقتصاد و نهادهای مالی، علم و نظام دانشگاهی، و حتی آموزش و پرورش و مدارس‌همگی برای پشتیبانی از صنایع و تکنولوژی جهتگیری شده‌اند و همانطور که دوست عزیزم جواد درویش در مقاله «علوم انسانی خدمتکار دنیای فنی و مهندسی» اشاره کرد وجود انسان، تمام مفاهیم انسانی و علوم انسانی در نسبت با صنعت بازتعریف می‌گردند.

    چرا صنعت در جوامع امروز اینقدر اهمیت دارد؟با توجه به تحلیلی که در قسمت قبلی در سطح فردی ارائه شد سه پاسخ برای این پرسش قابل ارائه است. اولین وجه اهمیت صنعت در جوامع امروز همان نیاز مردم به تکنولوژی است. هر جامعه‌ای برای اینکه بتواند نیاز مردمانش را به لوازم خانگی، موبایل و کامپیوتر را تأمین کند هم باید زیرساختهایی عظیم تکنولوژیک نظیر نیروگاه ها و حمل و نقل ایجاد کند و هم باید بتواند حداقلی از این نیازها را خود تأمین کند و یا حداقل چیزی قابل عرضه برای دیگر کشورها داشته باشد که بتواند عطش تکنولوژیک مردمش را فرونشاند. وجه دوم اهمیت صنعت در یک جامعه باز هم به صورت غیرمستقیم به نیاز دائمی مردم به وسایل زندگی جدیدتر بازمی‌گردد و آن هم وجه ثروت‌زایی صنعت است. صنعت برای یک ملت درآمد و پول به ارمغان می‌آورد که باعث افزایش درآمد سرانه ملی می‌گردد امّا مردم پول را خرج چه می‌کنند؟ با آنچه گفته شد پرواضح است که امروز ما پول را برای ارتقاء زندگی که همان ارتقاء وسایل زندگیمان است می‌خواهیم. از وجه سوم اما ارزش صنعت و تکنولوژی نه از آنروست که برای مردم عایدی معیشتی و اقتصادی دارد بلکه ارزشی فی نفسه و ذاتی می‌یابد که تکنیک‌زدگی اجتماعی را آشکار می‌کند.

    دستیابی به تکنولوژیهای روز یا اصطلاحاً لبه های فناوری از آرزوهای بزرگ هر کشوری است. فرقی نمی‌کند این تکنولوژی توانایی فرستادن میمون به فضا باشد یا تکنولوژی از بین بردن موهای زائد بدن در سه ثانیه یا تکنولوژی تولید سیب‌زمینی به اندازه توپ فوتبال یا تکنولوژی ساخت شتابگرهای زیرزمینی عظیم یا تکنولوژی کشتن همزمان میلیونها انسان، دست یافتن به هر نوعی از تکنولوژی به هر قیمتی مطلوب است! این همان سودای کور پیشرفت بویژه در کشورهای جهان سومی و حکومتهای آنان است که تمام قوای مردمان بیچاره شرقی را برای جلو افتادن در مسابقه بی‌معنای توسعه تکنولوژیک بسیج کرده است. روزگاری تکنولوژی را نویدبخش زندگی و جامعه بهتری برای انسانها می‌دانستند که قرار بود ارتقاء دهنده کیفیت واقعی حیات فردی و اجتماعی انسانها باشد امّا امروز این جوهر حیات انسانی خود بزرگترین قربانی توسعه تکنولوژیک کور است. آرامش روانی، خانواده گرم و صمیمی، روابط سالم و اخلاقی، معنویت و ارتباط با عالم غیب، امنیت اقتصادی، تفکر و معرفت رهایی‌بخش و سعادت‌بخش و حتی طبیعت سرسبز همگی رؤیاهای درهم‌شکسته‌ای هستند که جای خود را به افسردگی، بهره‌کشی، فقر دائمی، مصرف‌زدگی، نابودی طبیعت، و حیوانیت انسان داده‌اند.

 اینها همه از آنروست که تکنولوژی آرمان فردی و اجتماعی ما شده است. تنها معرفتی که امروز خود و اجتماعمان را بدان محتاج می‌یابیم دانش فنی و مهندسی برای ابتلای بیشتر به سیطره تکنیک بر زندگی است نه اندیشه ها، فلسفه ها، ایدئولوژیها و نظامهای دینی‌ای که موضوعشان شیوه زیستن، فرهنگ و معنای واقعی زندگی است و مسأله‌شان نجات‌ انسان از زندگی توخالی‌شده و بی‌معنای جدید. اولین گام در راه تغییر این وضعیت ایجاد تغییر بنادین در مفهوم بسیار پراهمیت «پیشرفت» است. ما نیازمند تعریفی نو از پیشرفتیم که به جای ابزارهای زندگی و تکنولوژی به کیفیت اصیل زندگی فردی و اجتماعی ما و طراحی آن بر اساس مبانی ایدئولوژیک بومی و دینی خودمان بیندیشد تا شاید اینچنین از سیطره ابزاراندیشی و سودای توسعه کور تکنولوژی در کشور رهایی یابیم.

 



درباره وبلاگ

ما که هستیم؟ به ایمان پر از شک دلخوش
طفل طبعیم و به بازی و عروسک دلخـــوش

پایمان بر لب گـــور است و حریصیــم هنـــوز
با همان هلهله شادیم که کودک دلخـــوش

ماهی تنـــگ، در اندیـــشه دریــــا، دلتنـــگ
ما نهنـــگیم و به یک برکه کوچک دلخـــوش

جـــز دورویــی و ریــــا، ســکه نیندوخته ایم
کودکـــانیم و به سنگینـی قلــک دلخــــوش

بـــاد حیثیــت ایـن مــزرعه را با خود بــــــرد
ما کماکان به همان چند مترسک دلخـوش


موضوعات
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
صفحات جانبی
پیوند ها
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ

دانلود فیلم