حکمت با طعم درد
آرمانخواهی انسان، مستلزم صبر بر رنجهاست
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 13 تیر 1390 توسط محمدقائم خانی

محمد گل صفتان، علی زارعی

 

عینک زده

 

بادبان ها را بکشید... بادبان ها را بکشید... کشتی آماده حرکت است...

صدای ناخدا بود که می آمد. ملوان ها دست به کار شدند. چند دقیقه بعد بادبان ها کشیده و کشتی آماده حرکت شد.

کشتی، یک کشتی مسافربری بود به مقصد نصر.

ناخدا تمامی قسمت ها را بازرسی کرد. به افراد دستورات لازم را داد و بالاخره کشتی با اندکی تاخیر به حرکت در آمد.

صدای مرغان دریایی گوش را نوازش می داد. امواج آب به بدنه کشتی می­خورد و طنین زیبایی را ایجاد کرده بود. هوا خنک و صاف بود و آفتابی تنها از پشت چند لکه ابر دیده می­شد.

اوضاع به خوبی پیش می­رفت، ناگهان صدایی توجه خدمه و مسافرین را به خود جلب کرد. بچه­ای ده دوازده ساله که چهره ای معصوم داشت کشتی را سوراخ می­کرد. مردم کم کم دور او جمع شدند. بچه با صدای بلند و با قیافه­ای حق به جانب گفت: «چیه؟ آدم ندیده اید؟! مگر این بازی را نمی­شناسید؟». همه بِر و بِر  نگاه می­کردند.  با هم گفتند: «حتما دارد خودش را سرگرم می­کند دیگر». صحنه جالبی بود. سوراخکن همین طور سوراخ کردن را ادامه می­داد و بقیه فقط نگاه می­کردند. مدتی بعد بی­خیالش شدند، بعدتر یک نفر دیگر نیز کنارش نشست و همراهش شد. سوراخکن همچنان ادامه می داد و سوراخ بزرگ و بزرگتر می شد و مسافرین کشتی با این تصور که نباید مزاحم دیگران شوند، دیگر بکلی فراموشش کردند. «عینک های ضدآفتاب»شان همچنان بر چشمشان بود. سوراخ کن ها حالا بیشتر شده بودند و حالا چند سوراخ دیگر در نقاط دیگر در حال حفر بود. اما اثری از سوراخکن نبود...

بالاخره آب از یکی از سوراخ­ها بیرون زد. کشتی شروع به کج شدن کرد و به تدریج به آب فرو می رفت. 500 متر آن طرف تر کشتی دزدان دریایی با سرعت نزدیک می شد. رئیس دزدان دریایی فریاد زد:

«خودتان می دانید چه کار کنید. گروه اول، به کشتی که داخل شدید، همه جا را بسرعت بگردید و تمام جواهرات و پولها را بیاورید.»

«بله سرورم.»

«گروه دوم، هر کس خواست وارد کشتی ما شود کارش را تمام کنید».

«بله رئیس.»

بچه ای جلوی رئیس دزدان آمد و گفت: دستمزد، نقد ؟

مردمی که عینک هایشان افتاده بود، سوراخکن را آنطرف دیدند. اما کار از کار گذشته بود.

 




طبقه بندی: اعتقادات اسلامی،  ادبیات داستانی، 
برچسب ها: امر به معروف و نهی از منکر،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 16 فروردین 1390 توسط محمدقائم خانی
امر به معروف و نهی از منکر (2)

از آیه 71  سوره توبه برمی­آید که لازمه ایمان حقیقی و واقعی - نه ایمان تقلیدی و تلقینی - رابطه وداد و علاقه به سرنوشت یكدیگر است. و لازمه ین محبت و علاقه، امر به معروف و نهی از منكر است. لازمه امر به‏ معروف و نهی از منكر، قیام بندگان است به وظیفه عبادت و خضوع نسبت‏ به پروردگار یعنی نماز، و قیام به وظیفه كمك و دستگیری از فقرا یعنی‏ زكات، و بالاخره لازمه امر به معروف و نهی از منكر اطاعت خدا و رسول و زنده شدن همه دستورهای دینی است.

امر به معروف و نهی از منكر در اسلام از نظر اجرایی شرایطی دارد که اولین آنها حسن نیت و اخلاص است. ما فقط در مورد منكراتی كه علنی‏ است و به آنها تجاهر می‏شود حق تعرض داریم. دیگر حق تجسس و مداخله در اموری كه مربوط به زندگی خصوصی مردم است نداریم. در میان ما، در اجراء امر به معروف و نهی از منكر، آن چیزی كه بیشتر مورد توجه بوده دو وسیله بوده است. آن دو چیز یكی گفتن است و دیگری اعمال زور، یعنی اول‏ بگوئیم، بعد هم اگر از گفتن نتیجه نگرفتیم اعمال زور بكنیم. امر به معروف و نهی از منكر سه مرحله دارد: مرحله قلب، مرحله زبان، مرحله ید و عمل. ما معمولا از مرحله‏ قلب بجای آنكه اخلاص و حسن نیت و علاقه به سرنوشت مسلمانان را درك‏ كنیم، جوش و خروش و عصبانیتهای بیجا می‏فهمیم، و از مرحله زبان بجای‏ آنكه بیانهای روشن كننده و منطقی بفهمیم، وعظه‏ها و پندهای تحكم‏آمیز می‏فهمیم، و از مرحله ید و عمل هم بجای اینكه‏ تبلیغ عملی و حسن عمل و همچنین تدابیر عملی بفهمیم، تنها این مطلب را فهمیده‏ایم كه باید اعمال زور كرد. در ضمن از عمل فردی‏ كاری ساخته نیست، همكاری و همفكری و مشاركت لازم است. در مورد نماز و روزه و حج، به علت تعبدی محض بودنشان، نگفته‏اند اگر احتمال می‏دهی‏ در تو اثر داشته باشد بخوان، و اگر احتمال نمی‏دهی نخوان؟ ولی امر به معروف و نهی از منكر از كارهائی است كه‏ ساختمان و كیفیت ترتیب آن و اینكه در كجا مفید است و به چه شكل مفید است و مؤثر است و بهتر ثمر می‏دهد و بار می‏دهد و نتیجه می‏دهد، همه را شارع در اختیار عقل ما و فكر ما و منطق ما گذاشته است.


برگرفته از کتاب ده گفتار شهید مطهری

 





طبقه بندی: استاد مطهری،  اعتقادات اسلامی، 
برچسب ها: امر به معروف و نهی از منکر،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 14 فروردین 1390 توسط محمدقائم خانی

 

امر به معروف و نهی از منکر (1)

علاوه بر شرائط عامه مشهور از عقل و بلوغ و قدرت و حتی علم - به یك اعتبار - كه هر تكلیفی مشروط به این‏ امور است ، هر تكلیف بخصوصی ممكن است شرائط مخصوص به خود داشته باشد. معمولا فقهاء چهار شرط ذكر می‏كنند: یكی علم و معرفت، دیگر احتمال اثر و نتیجه، سوم نبودن ضرر و به تعبیر بعضی از فقهاء مترتب نشدن مفسده، چهارم ادامه و اصرار متخلف. از طرفی امر به معروف و نهی از منکر سه مرتبه دارد. در درجه اول مسلمان باید در قلب خود نسبت به خلاف كاریها و ترك واجبات الهی و ارتكاب منهیات‏ دینی تنفری احساس نماید، و كمترین مظهری كه این تنفر قلبی می‏تواند داشته باشد یك عمل منفی است یعنی و ترك معاشرت، و همچنین است اظهار تأسف و تكدر با قیافه. در مرتبه زبان هم باید اول از طریق پند و نصیحت‏ و نرمی وارد شد و اگر فائده نكرد سخنان درشت و با خشونت به كار برده‏ شود. برای مرتبه ید و عمل هم مراتبی ذكر كرده‏اند و غالبا متوجه این قضیه‏ شده‏اند كه گاهی احتیاج می‏افتد به اینكه اعمال زور و عنف بشود و بسا می‏شود صدمه‏ای برطرف وارد شود و جراحتی بردارد، و یا آنكه احیانا ممكن‏ است منجر به قتل كسی بشود. به اینجا كه می‏رسد فقهاء به اصطلاح توقف‏ می‏كنند و می‏گویند این دیگر وظیفه عامه مردم نیست.

تقریبا در حدود هزار سال پیش این اصل در جامعه اسلامی و حكومت اسلامی‏ دائره و تشكیلاتی به وجود آورده كه در تاریخ اسلام آن دائره، دائره حسبه‏ یا احتساب نامیده می‏شود و قرنها ادامه یافت. در دوره‏های بعد كه این كلمه در اجتماع اسلامی برای خود جا پیدا كرد تدریجا در اصطلاح فقهاء و علماء هم راه پیدا كرد و بعضی باب امر به‏ معروف و نهی از منكر را «باب الحسبه» نامیدند. دایره احتساب در قدیم همان كاری را می‏كرده كه امروز شهرداری ها و شهربانی ها می‏كنند. از طرفی بسیاری از كارها و وظائف آنروز محتسبین هم، امروز به كلی به زمین مانده‏ است و هیچكس انجام نمی‏دهد. مثل نظارت بر مساجد و منابر كه مثلا واعظ حدیث دروغی نخواند، مردم را به بدعتی دعوت نكند، یا خود آرائی در منبر نكند و نخواهد از زنان دلربائی كند. چون حسبه پایه دینی داشته و مردم وظیفه شرعی خود می‏دانسته‏اند كه آنرا كمك كنند، در انتخاب افراد و اشخاص‏ رعایت تقوا و ورع می‏شده و مردم احترام دینی برای آنها قائل بوده‏اند.


برگرفته از کتاب ده گفتار شهید مطهری




طبقه بندی: استاد مطهری،  اعتقادات اسلامی، 
برچسب ها: امر به معروف و نهی از منکر،
درباره وبلاگ

ما که هستیم؟ به ایمان پر از شک دلخوش
طفل طبعیم و به بازی و عروسک دلخـــوش

پایمان بر لب گـــور است و حریصیــم هنـــوز
با همان هلهله شادیم که کودک دلخـــوش

ماهی تنـــگ، در اندیـــشه دریــــا، دلتنـــگ
ما نهنـــگیم و به یک برکه کوچک دلخـــوش

جـــز دورویــی و ریــــا، ســکه نیندوخته ایم
کودکـــانیم و به سنگینـی قلــک دلخــــوش

بـــاد حیثیــت ایـن مــزرعه را با خود بــــــرد
ما کماکان به همان چند مترسک دلخـوش


موضوعات
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
صفحات جانبی
پیوند ها
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ

دانلود فیلم

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic